india, part 1

τα ρούχα μου μυρίζουν κάρυ και κοπριά, τα μάτια μου πονάνε ακόμα ,έφερα σκόνη να ζωγραφίζεις στο χρώμα του κρόκου και κάτι για να τυλίγεσαι, στις κρύες μέρες. α, πήρα και ένα κρουστό-σαν μεγάλες καστανιέτες- να χτυπώ τακ τακ τις ώρες που δεν είμαι και τις ώρες που μου λείπεις.
Γράψτε ένα σχόλιο