Filed under: Uncategorized
http://zachariasouranosportfolio.wordpress.com
yes,please
Filed under: one of these mornings
One of these mornings
Won’t be very long
You will look for me
And I’ll be gone
Filed under: sunday and more
αρρωστ(ι)άρης στο κρεβάτι, σκέφτομαι καμένους/μαύρους πνεύμονες, τη βρογχίτιδα με τη μορφή ενός σατανικού κοριτσιού(συνδυασμός Αnna Paquin στο “Μαθήματα πιάνου”+Kirsten Dunst στο “Συνέντευξη με ενα βρικόλακα”) που σου σβήνει τσιγάρα πάνω στο δέρμα σου και μιλάει ακατάπαυστακαισεφτύνεικαι είναι γεμάτησπυράκιαμεπύον, σκέφτομαι τη μύτη μου και ένα τεράστιο εργοστάσιο βλέννας και τον εγκέφαλο μου να συρρικνώνεται σε κάθε φύσημα.
ουφ.
όμως: η μάνα ξέρει – βεντούζες.
ήδη νιώθω καλύτερα.
βλέπω ταινίες όλη μέρα, σε λίγο θα πέσουν οι βολβοί των μαθιών μου μόνοι τους πάνω στο πληκτρολόγιο, λίγο πιο δεξιά από τα χρησιμοποιημένα χαρτομάντηλα και το χιλιοστό φασκόμηλο της ημέρας στο ίδιο μπλε φλιτζάνι .
α, και που’σαι: αρρώστια και τέτοια αλλά
γουόνγκ καρ γουάι και ξερό ψωμί
:είδα το “days of being wild” και το ”happy together”.
λέω να δω πάλι και το “in the mood for love” αλλά σκέφτομαι ότι μάλλον θα το παρακάνω.
Joan Miró. Bathing Woman. 1925.
Αφού λιγόστεψαν τα όργια αναλυτικής σκέψης και ατέρμονων διαλόγων.
Oι “περίπατοι” στην πόλη με νύχτα και μέρα παραμάσχαλα, ένα κάποιο χέρι ακουμπάει πάνω μου και όλα είναι λίγο απλούστερα, ήταν και η πορεία προχτές – η νύχτα του δεκαεξάχρονου μέσα στη δικιά μας μεγάλη νύχτα.
Σταμάτησαν οι νοτιάδες και καθάρισαν λίγο τα μυαλά μας από την αρρωστημένη σκόνη που είχε μπει σε κάθε κύτταρο τους. Eίναι η κάθαρση που φέρνει το κρύο και οι φανταστικοί τοίχοι μας που πέφτουν – σαν τις ελιές τούτες τις μέρες σε όλο το νησί.
Με δυνατά χτυπήματα.
οι πρώτες μέρες του Δεκέμβρη
μια χαρά λοιπόν.
Filed under: one of these mornings
ένα δύο τρία.
ένα δύο τρία.
τ-ρ-ί-α βέλη θα βγουν από τα μάτια σου, θα με καρφώσουν ανάμεσα στα φρύδια και μετά θα ακουστεί αυτή η ενοχλητική τζαζ μουσική που σε έπεισα ότι ταιριάζει καλύτερα τη νύχτα, πλάι στο ποτήρι και το τσιγάρο.
τρία δύο ένα.
μηδέν.
άλλοι το είπαν αγίασμα, άλλοι παράδεισο, λίγα τα λόγια σας οι υπόλοιποι, όταν κάποιος μιλάει για τη Μοσχαρόσουπα – ρισπεκτ,κιχ,τουμπεκί!
(αφιερωμένο στην Kate)
Filed under: stuck in the middle with you
Και τέλειωσα τη σχολή και τέλειωσε και ο στρατός μετά. Και μαζί τους τέλειωσαν και όλα τα αποθέματα σχεδίων και χρονοδιαγραμμάτων. Και τα μικρά άγχη φούντωσαν και ξεφούσκωσαν.
Και πέρασε έτσι ενάμισης χρόνος.
